| تبليغات | X |
|
اين دو تا مطلب رو آقا حجت نراقي(دامت بركاته) فرستادن با تشكر از ايشون تقديم خواننده ها مي كنم:
- " نزد حقيقت و تاريخ يکسان است او را بشناسي يا نشناسي.
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام آبان 1385ساعت 22:28 توسط محمد امین تاجور
|
روزي شخصي از << ابن ابي يعلي قاضي >> از اهل كوفه، سوال كرد:
مقداري از فضائل معاويه بن ابي سفيان (كه لعنت خدا بر او باد) را بگو. او در پاسخ گفت: از فضائل معاويه اينكه: پدرش ابوسفيان با پيامبر (صلي الله عليه و آله) جنگيد، و خودش با وصي پيامبر (يعني علي (عليه السلام)) جنگيد و مادرش هند، جگر عموي پيامبر (حضرت حمزه) را به دهان كشيد تا بخورد و پسرش (يزيد ملعون) سر مقدس امام حسين(عليه السلام) را بريد، چه فضيلتي از اين بالاتر مي خواهي؟! حكيم سنائي اين حكايت را به شعر در آورده گويد: داســتان پسر هـنـد مـگـر نـشـنيـدي كه از اووسه كس او به پيامبر چه رسيد؟ پدر او، دُر دنـدان پيـمــبـر بشكسـت مادر او جـگــر عـم پيـامبــر بمـكيـد خودبنا حق، حق دامـاد پيامبر بگرفت پسـر او سـر فـرزند پيـمبـر بـبــريـد بر چنين قوم تو لعنت نكني شرمت باد لـعـن اللّه يزيـداً و عـلــي آل يـزيـد به نقل از وبلاك امام علي(ع)
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آبان 1385ساعت 15:20 توسط محمد امین تاجور
|
در دوران که طلبه ي جواني بودم روزي در يکي از حجره ها با دوستان جمع شده بوديم و در مورد مسائل مختلف گفتگو ميکرديم . يکي از دوستان مسئله اي طرح کرد که همه با هيجان و حرارتي خاص سعي ميکردند به آن جواب بدهند. سوال اين بود :
اگر شما را مخير کنند داخل يکي از دو اتاقي شويد که داخل يکي حضرت علي عليه السلام و در داخل ديگري حوريه اي بهشتي است انتخاب کنيد. شما داخل کدام اتاق خواهيد رفت؟ يکي گفت که چون همه ي شيعيان در روز رستاخيز از دست حضرت آب کوثر خواهد نوشيد پس ديدار با حضرت در آينده ممکن است پس من به طرف اتاق حوريه مي روم و ديدار با حضرت را به روز پسين ميگذارم. بعد از کلام او همه به شوخي و تفريح در حاشيه حرف او حرف زدند. در حالي که ديگران به شوخي و خنده مشغول بودند من به اين مسئله خيلي فکر کردم و وقتي نوبت به من رسيد. سرم رو بلند کردم و باجديت تمام گفتم من ديدار حضرت را با ديدار هيچ حوريه اي عوض نخواهم کرد و بعد ساکت شدم ديگران دوباره مثل قبل مشغول به تفريح و شوخي شدند. من بعد از اين که ساکت شدم شور عجيبي در دلم افتاد اصلاً نمي توانستم آن جمع را تحمل کنم اين دلشوره عجيب باعث شد که به دنبال محل خلوتي بگردم مجلس دوستان را ترک کردم و به حجره ي خودم رفتم در را که باز کردم جمال نوراني مولايم علي عليه السلام را ديدم که در جلوي من ايستاده و آغوش گشاده تا مرا در بغل بگيرد ... دوباره رفتم به حجره اي که ديگران هنوز در آن مشغول مزاح بودند شدم و با صداي بلند گفتم من به آنچه گفتم رسيدم شما چي به آن حوريه رسيديد؟
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم آبان 1385ساعت 23:8 توسط محمد امین تاجور
|
شناخت علي - ذهنيت - است و حب علي - احساس- اما تشيع علي - عمل – است
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان 1385ساعت 9:30 توسط محمد امین تاجور
|
مرا در تن بود تا جان علي گويم علي جويم
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم آبان 1385ساعت 20:56 توسط محمد امین تاجور
|
|
درباره وبلاگ  اللهم صل و سلم و زد و بارک علی السید المطهر و الامام المظفر و الشجاع الغضنفر , ابی شبیر و شبر , قاسم طوبی و سقر الانزع البطین,الاشجع المتین,الشرف المکین,العالم المبین,الناصر المعین , ولی الدین , الوالی الولی , السید الرضی , الامام الوصی,الحاکم بالنص الجلی , المخلص الصفی,مولی الموحّدین، کهف الزاهدین، ملجأ العابدین، تاج العارفین، امیرالمؤمنین،الدفون بالغری لیث بنی غالب,مظهر العجائب, مُظهر الغرائب، مفرّق الکتائب،الشهاب الثاقب,الهزبر السالب و نقطه دائرة المطالب , اسد الله الغالب , غالب کل غالب و مطلوب کل طالب , صاحب المفاخر و المناقب , امام المشارق و المغارب , مولانا و مولی الکونین و الثقلین . الامام بالحق ابا الحسنین صلوات الله و سلامه علیه و روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.الصلوة و السلام علیک و علی آلک یا ابا الحسنین , یا امیر الموءمنین , علی بن ابی طالب , یا اخ الرسول , یا زوج البتول , یا ابا السبطین , یا حجة الله علی خلقه , یا سیدنا و مولانا , انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بک الی الله و قدمناک بین یدی حاجاتنا فی الدنیا و الآخره , یا وجیها عند الله اشفع لنا عند الله.
ما عبد ولايت علي ايم سر خوش ز عنايت علي ايم ما ریزه خوران خان اوئیم دیری است که میهمان اوئیم جز آنچه علی(ع) دهد ننوشیم جز آنچه علی(ع) دهد نپوشیم داده همه آب و دانه مان را پرداخته خرج خانه مان را یک عمر به ما هر آنچه شد داد ما را به خودش نمود معتاد معتاد به دانه علی(ع) ایم مستاُجر خانه علی(ع) ایم ما کفتر جلد بام اوئیم ماُوا به جز از نجف نجوئیم...
|
